Dominee Dina
In 1977 verbouwde de eigenaar van een monumentenpand in het centrum van Zierikzee zijn zolderverdieping. Vanachter behang en jute kwamen tientallen beschilderde planken tevoorschijn. Wat de schilderingen voorstelden was niet te zien. De planken waren ooit hergebruikt: er was in gezaagd en ze waren zonder verband door elkaar vertimmerd. De eigenaar schonk de planken graag aan de gemeente, in ruil voor een nieuwe betimmering. Nadat ze uit het pand waren gehaald, kon het puzzelen beginnen. Uiteindelijk konden drie grote panelen worden gereconstrueerd. Het bleek om Bijbelse voorstellingen te gaan, met afbeeldingen van Johannes, Lucas en Jezus met de Emmaüsgangers.
Uit archiefonderzoek bleek dat de panelen ooit een schuilkerk hadden gesierd. In het achterhuis van het pand waar ze waren gevonden, kwamen in de achttiende eeuw volgelingen van Pontiaen van Hattem bijeen. Van Hattem leefde toen al niet meer, maar zijn denkbeelden vonden in Zierikzee nog steeds veel aanhang. Tot zijn volgelingen behoorden mannen en vrouwen uit alle lagen van de bevolking, zowel regenten als ambachtslieden. Ze geloofden dat de mens niet tegen Gods wil kon handelen en dus geen zondig wezen kon zijn. Voor rechtzinnige calvinisten waren dergelijke denkbeelden onaanvaardbaar; de gereformeerde kerk bestreed ze dan ook op alle mogelijke manieren.
Het huis met zijn schuilkerk was omstreeks 1750 eigendom van koopman Anthonie Dane. Zijn moeder, Dina Jans, was een halve eeuw eerder een van Van Hattems meest vasthoudende volgelingen geweest. Ze had nog voor Van Hattem gewerkt, als zijn huishoudster, toen hij predikant te Sint Philipsland was. Nadat hij in 1683 wegens zijn onorthodoxe denkbeelden uit zijn ambt was gezet, was Dina naar Zierikzee verhuisd. Daar had ze zijn ideeën vol overgave verkondigd en een groep van honderden hattemisten om zich heen verzameld. Dominee Dina, zoals ze wel werd genoemd, kwam in conflict met de gereformeerde kerk en in 1724 werd ze uit de kerkelijke gemeenschap gezet. In 1726 veroordeelde de rechtbank van Zierikzee haar en haar man tot verbanning uit de stad. Hun zoon bleef in Zierikzee wonen en stelde zijn huis graag ter beschikking aan de geloofsgenoten van zijn moeder.