Schandstenen of ‘stenen der wet’ zijn een strafwerktuig. Als waarschuwing hebben ze aan de voorgevel van het stadhuis van Brouwershaven gehangen. De twee stenen horen verbonden te zijn door de ijzeren schakelketting, maar bij een van deze schandstenen ontbreekt de beugel. De gestrafte krijgt de stenen over de schouders gehangen en moet daarmee een bepaald parcours door de stad afleggen. Inclusief de ketting wegen de stenen 32,5 kilo. Het steendragen is een milde straf. Het zijn vaak vrouwen die voor het plegen van lichte vergrijpen, zoals schelden, kwaadspreken, ruzie zoeken of overspel met de stenen door de stad lopen.

Draagpenning van de gerechtsdeurwaarder te Zierikzee uit de periode 1830-1923. In die tijd heeft Zierikzee een eigen arrondissementsrechtbank, dat tot september 1867 in het stadhuis aan de Meelstraat is gevestigd. Daarna wordt er recht gesproken in een pand aan de Oude Haven, nu Havenpark 33. Het rechtsgebied omvatte de eilanden Schouwen-Duiveland, Tholen en Sint-Philipsland. Bij de opheffing in 1923 wordt het kanton Zierikzee bij Middelburg gevoegd en de kantons Tholen en Sint-Philipsland bij Breda.
De penning, een officieel justitieel attribuut, heeft een oogje en een kettingschakel. Op de voorzijde staat de tekst: Konincrijk der Nederlanden met daarboven het wapen van het Koninkrijk. Op de keerzijde staat de tekst: Arrondissements Regtbank te Zierikzee.

Een rekpaal of pijnbank is een justitieel werktuig, geen strafwerktuig. Het werd gebruikt bij een scherp examen, een ondervraging. Verdachten werden op de paal gelegd, vastgebonden met touwen en het hoofd werd gefixeerd tussen twee ijzeren pennen aan het hoofdeinde. Door de gaten in het midden van de paal werden stakels gestoken om de ruggenwervel extra te pijnigen. Met een touw rond de windas aan het voeteinde kon het lichaam worden opgerekt. Als op deze manier de verdachte een bekentenis aflegde, moest dit voor de schepenbank worden herhaald om rechtsgeldig te zijn. Deed de verdachte dat niet dan kon er geen doodstraf worden uitgesproken. Dit martelwerktuig komt uit het stadhuis van Brouwershaven en is uniek in Nederland.

Schandstenen of stenen der wet. Twee stenen van elk dertien kilo verbonden door een ijzeren ketting van twee kilo. De stenen hingen voorheen aan de gevel van het stadhuis te Zierikzee. Veroordeelden moesten tot hun schande een vastgesteld traject lopen. Het was in het algemeen een staf voor vrouwen.