Grip op het glas
Dit is een prachtige, maar helaas enigszins beschadigde roemer uit de zeventiende of de achttiende eeuw. Lang leve de kraamvrouw staat er op de kelk. Het is een speciaal feestglas voor een heildronk na de geboorte van een kind.
Het ging rond op kraamvisites; het bezoek dronk er beurtelings uit. De noppen gaven de bezoekers grip op het glas.
Het feestglas is gemaakt van zogenaamd woudglas of waldglas. Wald verwijst naar de plaats waar de glashutten waren gevestigd: middenin de Duitse bossen. Daar waren de benodigde grondstoffen onder handbereik – hout om ovens te stoken en verder zand en kalk. Tussen de grondstoffen voor het glas zat vaak ook wat ijzeroxide, waardoor het woudglas zijn kenmerkende groene tint kreeg. De Duitse glasblazers bliezen voet en schacht uit één stuk; vervolgens smolten ze met behulp van een glasdraad de kelk er bovenop – op de foto is het gekartelde randje nog duidelijk te zien. De braamnoppen smolten ze in schuine rijen vast op de schacht.
De gelukwens is waarschijnlijk pas in Zierikzee aangebracht. De onbekende graveur gebruikte een stift met een diamantpuntje om de tekst in het glas te krassen. De tekst licht als het ware op door de contrastwerking tussen het gekraste deel en het onbewerkte deel. De letters en krullen zijn heel sierlijk op de roemer aangebracht; de graveur moet een vaste hand hebben gehad.