Breekbare slinger
Het is een mooie gewoonte om voor een bijzondere gebeurtenis een speciaal voorwerp te laten maken. Dit prachtige drinkglas met witte slingers in de steel werd gemaakt ter gelegenheid van het huwelijk van beurtschipper Jan Kouwen en Christina Vanius.
Ze trouwden op 23 januari 1760 en kregen later twee kinderen, Jan en Catharina. Het is niet bekend of het echtpaar het slingerglas kreeg of dat ze het zelf lieten maken. Het meest voor de hand liggend is dat ze het cadeau kregen. Het was een smaakvol geschenk en bovendien heel modern.
Slingerglazen zoals het glas van Jan en Christina waren omstreeks 1760 zeer populair. Kenmerkend zijn de spiralen in de stam van het glas. Om de getordeerde draden te maken gebruikte de glasblazer een klos met stalen pennetjes. Daarmee prikte hij in de hete glasbol onderaan de toekomstige kelk. Al draaiend trok hij dit gedeelte vervolgens uit tot een stam. De pennetjes lieten over de hele lengte een patroon achter van slingerende luchtkanaaltjes.
Hoewel slingerglazen ook in Nederland werden geblazen, werden er veel vanuit Engeland ingevoerd. De glazen uit dat land vielen op door hun helderheid en de schitterende spiralen. De glasblazerijen verkochten de glazen overigens zonder inschrift; een plaatselijke graveur voorzag ze van een gepaste tekst of afbeelding. Jan en Christina en hun kinderen waren heel zuinig op hun kostbare bezit; het is nog helemaal gaaf. Slingerglazen zijn nog steeds gewilde verzamelobjecten.