Mijn Heer
Geen bescheiden type, Jacob Moolenburgh (1749–1817) uit Zonnemaire. Dat zie je zo. Het zat deze welgestelde boerenzoon nogal mee in het leven. Op veel gebieden trad hij in de voetsporen van zijn vader. Behalve dat hij diens plaats op de ouderlijke boerderij overnam, volgde hij hem ook op als schout in zijn geboortedorp. Daarnaast bekleedde hij tijdens zijn leven nog minstens twintig andere openbare functies. In 1795 werd hij zelfs provisoneel representant namens Schouwen- Duiveland. Daarmee was hij een van de eerste vertegenwoordigers van het platteland in het provinciaal bestuur.
Moolenburgh leefde in een tijd dat het patriciaat maatschappelijke invloed verloor en de rijke boerenstand deze juist won. Het ging vooral de hereboeren voor de wind.
Ze verdienden veel geld en kochten meer en meer land. Functies als schout, schepen, keurmeester en burgemeester gaven hen macht en aanzien. Die veranderingen brachten met zich mee dat ook rijke boeren zich op den duur lieten portretteren, iets wat vroeger vrijwel alleen gebruikelijk was voor leden van het patriciaat. Dit portret, gemaakt door Pieter Bobbaert, is een van de vroegste schilderijen in de museumcollectie waarop iemand uit de boerenstand is afgebeeld. Moolenburgh was op dat moment 32 jaar oud. Hij liet zich niet als boer maar als schrijver afbeelden. Zo gaf hij aan dat voor hem openbare functies belangrijker waren dan land en vee.
Zojuist doopte hij zijn ganzenveer in de naast hem staande helft van de inktpot. In de andere helft zit zand om de inkt snel te laten opdrogen. ‘Mijn Heer’, schrijft hij. De verdere formulering moest hij nog bedenken.